FARS-Syndroom

Foto kat op schoot
Het Tom & Jerry-syndroom is een relatief nieuwe ziekte bij katten. De officiële naam luidt het FARS-syndroom (Feline Audiogenic Reflex Seizures).

De ziekte presenteert zich door epileptische aanvallen die worden getriggerd door geluid, net zoals bij kat Tom in de welbekende serie. Het lijkt meer voor te komen bij oudere katten en heilige birmanen en kan worden veroorzaakt door verscheidene voornamelijk hoogtonige geluiden.

Hoe de aandoening zich ontwikkelt in katten is niet duidelijk, mogelijk zit er een erfelijke component in omdat het bij bepaalde rassen vaker wordt gezien. Een studie naar het FARS- syndroom liet zien dat de leeftijd waarop katten het syndroom ontwikkelen rond de 15 jaar ligt. De helft van de katten in de studie bleken gedeeltelijk doof. Vaak verliezen katten die ouder worden hun gehoor in de lage tonen, dit kan de buitensporige reactie op onverwachte hoge tonen deels verklaren.

Verschillende geluiden kunnen een aanval initiëren, zoals bijvoorbeeld:

  • Kraken van aluminiumfolie of plastic
  • Gerinkel van glas
  • Tikken van een metalen lepel in een aardewerken bakje
  • Klikken van een muis (computermuis welteverstaan)
  • Gerinkel van een sleutelbos

Er kunnen 3 typen aanvallen ontstaan, die zich als volgt presenteren:

  1. Gegeneraliseerde aanvallen: ziet eruit als een klassieke aanval. De kat is buiten bewustzijn, valt op de grond en maakt krampende bewegingen met zijn pootjes, de kaak kan klapperen, soms schuimbekken en soms is er verlies van urine of ontlasting. De aanval duurt meestal niet langer dan een paar minuten en de meeste katten zijn erna even gedesoriënteerd.
  2. Spierspasme: is vaak maar een fractie van een seconde en lastig te zien omdat de katten bij bewustzijn blijven. Ergens in het lijf trekt een spier ongecontroleerd samen, dit kan bijvoorbeeld opvallen door onwillekeurige beweging van de lip of poot. Ongeveer 95% van de katten met FARS ontwikkelen dit type aanval.
  3. Absence: bij dit type aanval verliezen de katten de aandacht voor de omgevingen gedurende 20-30 seconden. Het lijkt erop alsof de kat in het niets staart en niet reageert op de omgeving.

Als de frequentie en type van aanvallen ernstig zijn kan er gestart worden met medicatie.

Mocht u één van de bovenstaande aanvallen herkennen in uw kat neem dan contact op met uw Sterkliniek-dierenarts om het samen te bespreken.

  • Kristel de Munnik, Dierenarts Sterkliniek Dierenartsen Ermelo & Harderwijk