Dagboek van een paraveterinair

Dagboek van de paraveterinairIn SterK. magazine is elke editie het dagboek van een Sterkliniek-paraveterinair te lezen. Wat zijn de dagelijkse werkzaamheden van een paraveterinair, wat is haar/zijn rol in de dierenartsenpraktijk en hoe is het om paraveterinair te zijn van een Sterkliniek? In elke SterK. krijgt u antwoord op deze vragen. Lees hieronder de pagina’s van het dagboek die al verschenen zijn.

De Paraveterinair

In de volksmond beter bekend als ‘de dierenartsassistent’, maar klopt dat wel? De term ‘dierenartsassistent’ word veelvuldig gebruikt terwijl de term ‘paraveterinair’ minder bekend is. Het is belangrijk om te weten dat de twee wettelijk gezien verschillende functies zijn.

Dierenartsassistent
De dierenartsassistent is vaak hét gezicht van de praktijk. Zij houdt zich voornamelijk bezig met de receptiewerkzaamheden en het begeleiden van de huisdiereigenaren. Ook is zij bevoegd om de dierenarts te ondersteunen bij de praktijkuitoefening. Zo assisteert een dierenartsassistent bij het onderzoek, bij de behandeling en de verzorging van de patiënten. De medicatie gebruikt in een dierenartsenpraktijk wordt uit eigen apotheek verschaft, om die reden is apotheekbeheer een belangrijke taak van de dierenartsassistent. Daarnaast is zij verantwoordelijk voor onderhoud van de apparatuur welke variëren van de baliecomputer tot de apparatuur in de operatiekamer. *
Als laatste is een niet te onderschatte taak het (dagelijkse en periodieke) schoonmaakwerk in een dierenartsenpraktijk. Om de kans op besmetting van overdraagbare ziektes en parasieten te voorkomen worden strenge hygiëneprotocollen gehanteerd welke elke medewerker dient na leven.

Paraveterinair
Een gediplomeerd paraveterinair zal de eerdergenoemde taken van een dierenartsassistent uitvoeren maar heeft medisch gezien meer bevoegdheid dan een dierenartsassistent en dus meer verantwoordelijkheden. Een paraveterinair mag veterinaire handelingen verrichten zoals het afnemen van bloed, het toedienen van een injectie, het toepassen van een verdoving, het onderzoeken van een dier en het toepassen van een behandeling, met als uitzondering natuurlijk een operatie.

De opleiding
De 4- of 2-jarige opleiding tot (internationaal) paraveterinair gaat door het niveau van de verantwoordelijkheden in het dagelijkse werk daarom dieper in op de anatomische kennis. Enkele studieonderdelen van de opleiding zijn anatomie, pathologie, fysiologie, instrumentenleer, radiologie, en laboratoriumwerkzaamheden.

Het werk
Het dagelijkse werk van een paraveterinair is ontzettend gevarieerd. De paraveterinair neemt de telefoon aan, geeft een helpende hand aan de dierenarts in de spreekkamer, controleert en beheerd de apotheek, voert laboratorium werkzaamheden uit zoals bloed, urine, huid- en ontlastingsonderzoek, verzorgd de patiënten in de opname, maakt röntgenfoto’s, is verantwoordelijk voor de hygiëne in de gehele praktijk, assisteert in de operatiekamer en is verantwoordelijk voor de (gas)anesthesie tijdens behandelingen en operaties.

Het paraveterinaire spreekuur
Een paraveterinairspreekuur is niet ongewoon binnen de Sterklinieken. Hier kunnen de diereigenaren met hun huisdier terecht voor bijvoorbeeld wondcontroles, vachtverzorging, het laten knippen van de nagels, dieetbegeleiding, gebitscontroles en algemeen advies over bijvoorbeeld het vinden van een passende huisdierverzekering.
Het is een vak dat met liefde uitgevoerd word. Niets is mooier dan wanneer de paraveterinair een bezorgde huisdiereigenaar aan de telefoon gerust kan stellen en vervolgens bij binnenkomst kan opvangen. Daarna zal de paraveterinair gedurende het behandeltraject het ondersteunend werk uitvoeren voor de dierenarts. De paraveterinair is degene die het dier verzorgt in de opname, eten geeft, temperatuur opneemt, infuus aanlegt, medicijnen toedient en natuurlijk de tijd neemt om het dier wat extra aandacht en liefde te geven. De meeste voldoening komt van het moment waarop een voorheen ziek of gewond dier weer gezond of herstellende mee mag naar huis mag met zijn of haar baasje.
In de komende edities van SterK. Magazine geven we u graag meer inzicht in het dagelijkse werk van de paraveterinairen van de Sterklinieken.

*Bron: besluit paraveterinairen volgens de Wet op de Uitoefening van de Diergeneeskunde.
Door: Marloes Vork, senior-paraveterinair, uitgave 11 SterK. magazine.

De Dierenverzorgster

Veel paraveterinairen zijn het werk gaan doen omdat ze ‘iets met dieren’ wilde doen. Als paraveterinair ben je elke dag met veel verschillende taken bezig en slechts één daarvan is de daadwerkelijke verzorging van de dieren. Het klinkt heel simpel, maar de dieren worden niet voor niks ‘patiënten’ genoemd en de verzorging gaat een stuk verder dan een bakje water en voeding klaar zetten.

Verzorging
Vrij vanzelfsprekend is dat verschillende diersoorten verschillende verzorging nodig hebben. Een kat, cavia of vogel hebben verschillende behoeftes waar in de verzorging en opname rekening mee gehouden moet worden. Daar komt nog bij kijken dat de patiënt wegens de reden van opname aangepaste behoeftes kan hebben. Een dier kan pijn hebben, medicatie nodig hebben of herhaaldelijke behandelingen nodig hebben zoals dwangvoeding of wondverzorging. In alle gevallen geldt dat alle dieren continue in de gaten gehouden worden.

Opname
De oorzaken van de patiënten die verzorging nodig hebben in de dierenartsenpraktijk kan nogal verschillen. Zo zijn er patiënten die slechts een dag of dagdeel in de opname verblijven terwijl andere een langere periode of zelfs in de intensive care of in quarantaine in de opname verblijven.
Bij een dagopname komt het dier vaak voor een korte behandeling waar narcose bij nodig is, dit kan variëren van het maken van röntgenfoto’s tot bijvoorbeeld chirurgie. Het dier wordt ook na de behandeling in de opname streng in de gaten gehouden. Zo controleert de paraveterinair de ademhaling, hartslag, temperatuur en reflexen en maakt hier notities van zodat er tijdig ingegrepen kan worden als dit nodig is.
Een langdurige opname kan voorkomen als een dier na een operatie langer dan een dagdeel nodig heeft om dusdanig goed te herstellen voor hij of zij mee naar huis kan. Een andere reden voor langdurige opname kan zijn als de patiënt om een bepaalde tijd medicatie of behandeling nodig heeft.
Wanneer de toestand van een patiënt dusdanig ernstig is kan het zijn dat hij of zij in de intensive care (IC) moet verblijven. De patiënten in de IC worden continue gemonitord.

Non-stop
De paraveterinair houdt het dier eigenlijk non-stop in de gaten op zoek naar verandering in de toestand van het dier. Zo kijkt zij naar de ademhaling, alertheid, slijmvliezen, temperatuur, hartslag, pols, reactievermogen, turgor, maar ook naar het infuus, eventuele katheter, zuurstof, hoeveel voedsel, water, ontlasting en urine. Elk afgesproken tijdseenheid wordt alles genoteerd zodat de dierenarts de behandeling hierop kan afstemmen.
Quarantaine is bijvoorbeeld nodig als een dier ziek is van een besmettelijke ziekte welke voor andere dieren of mensen gevaarlijk kan zijn. De patiënt zit in dat geval in een aparte opnameruimte. Elke keer als de paraveterinair bovenstaande metingen gaat uitvoeren moet zij zich houden aan een bepaalde hygiëneprotocol om besmetting met andere ruimtes, mensen en dieren te voorkomen.

Voeding en medicatie
Tijdens de opname van de patiënten moet de paraveterinair continue op de hoogte zijn van de status van elk dier. Waarom zit de patiënt er? Wat is de temperatuur? Moet hij/zij nog medicatie krijgen? Heeft de patiënt al geürineerd? Hoe zag de ontlasting eruit? Hoe is hij / zij in haar hum? Wat en hoeveel heeft de patiënt gegeten? Dit zijn algemene zaken, daar komt nog de verzorging van de reden van de opname, zoals wondverzorging, bij. Dit alles zal de paraveterinair vastleggen in de patiëntenkaart en mondeling doorgeven aan de dierenarts zodat hij/zij de behandeling en therapie hierop kan afstemmen.

De medewerkers van uw Sterkliniek weten als geen ander hoe het is voor u om uw (zieke)huisdier achter te moeten laten. Zij behandelen elk dier zoals ze hun eigen dier zouden behandelen en lopen vaak zelf met een lege maag, een volle blaas en vieze kleding rond zolang uw dier de zorg en aandacht krijgt die hij of zij verdient. Het blijft een vak waar liefde voor de dieren voorop staat, want elke paraveterinair wilde als klein meisje ‘iets met dieren’ doen als ze later groot zou zijn.

Door: Marloes Vork, senior-paraveterinair, uitgave 12 SterK. magazine

De KwaliteitscoördinatorFoto paraveterinair in het laboratorium

Uniek in Nederland is het kwaliteitssysteem van het samenwerkingsverband Sterkliniek Dierenartsen. De oprichters van Sterkliniek Dierenartsen waren het erover eens dat zij de best mogelijke kwaliteit moeten bieden aan de cliënten en patiënten en hebben verschillende manieren gevonden om dit te realiseren. Het kwaliteitssysteem zal altijd in ontwikkeling blijven wat correcte documentatie en communicatie tussen de Sterkliniek Dierenartsen organisatie en de lokale Sterklinieken enorm belangrijk maakt. Om dit te coördineren zijn er binnen elke Sterkliniek vaak 1 of 2 medewerkers aangewezen. Vaak (ook) een paraveterinair, de kwaliteitscoördinator.
Enkele kwaliteitseisen die de kwaliteitscoördinator binnen de eigen Sterkliniek moet organiseren, coördineren en documenteren zijn:

Best Practice Richtlijnen
In samenwerking met specialisten in hun vakgebied zijn er verschillende behandelingsprotocollen opgesteld voor veel voorkomende aandoeningen. Aangezien behandelingsmethoden, medisch inzicht en medicijnen continue in ontwikkeling zijn is het van belang dat onze protocollen up to date blijven. Dit gebeurd met behulp van het Sterkliniek kwaliteitsteam en hun samenwerking met specialisten in Nederland en Europa. Het is de bedoeling dat de kwaliteitscoördinator erop toeziet dat elk dier volgens het protocol de beste medische zorg ontvangt die mogelijk is.

Nascholing
In de veterinaire branche is geen sprake van verplichte nascholing voor dierenartsen en/of paraveterinairen. Dit ontbreekt terwijl de medische mogelijkheden zich altijd blijven ontwikkelen. Om die reden zijn alle medewerkers van alle Sterkliniek Dierenartsen verplicht om jaarlijks aan een verplicht aantal nascholingsuren te voldoen.

Patiënt documentatie en registratie
Het spreekt bijna voor zich dat alle handelingen met een dier en communicatie over een dier ten alle tijden digitaal vastgelegd wordt. Op deze manier kan er geen informatie ontbreken en kan de dierenarts of paraveterinair te allen tijden over alle medische informatie van het dier beschikken. Dit is bijvoorbeeld al van belang wanneer de eigenaar een anti-parasitair middel komt ophalen die niet samen gegeven kan worden met bepaalde medicijnen. Uw Sterkliniek is hiervan op de hoogte en zal het advies hierop aanpassen. De kwaliteitscoördinator moet samen met de collega’s zorgen dat de documentatie steekproefsgewijs gecontroleerd wordt. Op deze manier is overdracht van patiëntinformatie binnen het team gewaarborgd.

Apparatuur
Sterkliniek Dierenartsen zorgt ervoor dat de röntgenapparatuur, anesthesieapparatuur en laboratoriumapparatuur jaarlijks door externe bedrijven gecontroleerd wordt. Omdat er gedurende het jaar ook kuren kunnen ontstaan moeten de Sterklinieken zelf periodieke controles uitvoeren om de correctheid van de apparatuur te blijven controleren. Dit is niet alleen van toepassing op de grotere machines maar ook zelfs op de thermometers in de koelkasten. Het mag immers niet voorkomen dat medicijnen die koel bewaard moeten blijven te warm worden. De kwaliteitscoördinator zorgt voor de organisatie en registraties van de controles en grijpt in wanneer dit nodig blijkt te zijn.

Medicijnen
De opslag en het omgaan met medicijnen, van wormenkuur tot aan de opiaten, gebeurt ten alle tijden volgens de regels. Per medicijn is bekend hoe en waar het opgeslagen hoort te worden. Om de kwaliteit van de medicijnen te waarborgen worden deze eisen altijd gehonoreerd. Controle of dit daadwerkelijk gebeurd en wekelijkse controle van de verloopdata is één van de taken van de kwaliteitscoördinator.

Certificering
Om te controleren of alle 80 Sterkliniek vestigingen zich houden aan het kwaliteitssysteem van Sterkliniek Dierenartsen wordt elke kliniek elk jaar gecontroleerd. Die controle wordt uitgevoerd door het Sterkliniek Visitatiecommissie en door Lloyd’s Quality Register Assurance (LQRA). Ook de overkoepelende organisatie Sterkliniek Dierenartsen wordt jaarlijks door LQRA getoetst om de ISO 9001:2015 certificering te behouden. De kwaliteitscoördinator moet er tijdens de controles voor zorgen dat alles keurig in orde is zodat het Sterkliniek lidmaatschap niet in gevaar komt.

De rol van de kwaliteitscoördinator binnen de Sterkliniek is er dus één die veel tijd, aandacht, kennis en kunde vergt. Niet alleen worden de bijbehorende werkzaamheden gecontroleerd door de directe collega’s van het eigen team maar ook door collega’s van andere Sterklinieken en dus ook van een externe partij (LQRA). Dit alles om de kwaliteit van zorg voor de dieren ten alle tijden te kunnen waarborgen. Sterkliniek is er samen met de huisdiereigenaar voor de welzijn van het huisdier!

Door: Marloes Vork, senior-paraveterinair, uitgave 13 SterK. magazine